Firvanq i Isovue-300
Ustalenie interakcji Firvanq i Isovue-300 oraz możliwości ich łącznego przyjmowania.
W bazie danych oficjalnych katalogów wykorzystywanych do tworzenia serwisu stwierdzono interakcję ustaloną statystycznie na podstawie wyników badań, która może albo prowadzić do negatywnych konsekwencji dla zdrowia pacjenta, albo wzmacniać wzajemny pozytywny efekt. W celu rozwiązania problemu wspólnego przyjmowania leków konieczna jest konsultacja lekarska.
Konsument:Przed poddaniem żadnej procedury wizualizacji, gdzie iopamidol może być podane zastrzyki, niech lekarz wiem, czy obecnie przechodzą leczenie wankomycyną. Zastrzyki iopamidol i podobny kontrastowych czasami może to prowadzić do uszkodzenia nerek, i łącząc go z innymi lekami, które również mogą mieć wpływ na nerki, takie jak wankomycyna może zwiększyć to ryzyko. Jeśli otrzymywali wankomycyna, lekarz, być może, należy podjąć specjalne środki ostrożności przed, w trakcie i po podaniu środka kontrastowego, zwłaszcza, jeśli masz również inne czynniki ryzyka, takie jak cukrzyca, istniejące wcześniej problemy z nerkami, odwodnienie, starość, zastoinowa niewydolność serca, niskie ciśnienie krwi, niedokrwistość i szpiczak mnogi. Ponadto, jeśli ryzyko jest zbyt wielkie, lekarz może wybrać, aby wykonać inną procedurę renderowania, gdzie wstrzyknięcia kontrastu nie jest wymagane. Po zabiegu należy pić dużo płynów, aby uniknąć odwodnienia i pomóc oczyścić środka kontrastowego z nerek. Skonsultować się z lekarzem, jeśli tworzysz oznaki i objawy, które mogą świadczyć nerek, takie jak nudności, wymioty, utrata apetytu, zwiększone lub zmniejszone oddawanie moczu, nagłe zwiększenie masy ciała, utrata masy ciała, zatrzymanie płynów, obrzęki, duszność, skurcze mięśni, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy, splątanie i zaburzenia rytmu serca. Ważne jest, aby powiedzieć lekarzowi o wszystkich innych leków używasz, w tym witamin i ziół. Nie zaprzestać stosowania jakichkolwiek leków bez konsultacji z lekarzem.
Profesjonalista:Unikać: jednoczesne stosowanie wewnątrznaczyniowej radiocontrast nośniki z innymi nefrotoksicnami środków może zwiększyć ryzyko kontrast-wywołane nefropatii i niewydolności nerek. Kontrast-wywołane nefropatii najczęściej definiuje się jako wzrost poziomu kreatyniny w surowicy krwi >=0,5 mg/dl lub 25% od poziomu początkowego w ciągu 24 do 72 godzin wewnątrznaczyniowe kontrast przy braku alternatywnych etiologii, choć nefropatii może nastąpić w ciągu tygodnia po kontrastu oddziaływania. Patogeneza nie jest do końca wyjaśnione, ale może spowodować niewydolność hipoperfuzja i niedokrwienie, bezpośredni cytotoksyczności na rurowych komórek nabłonkowych i generowanie aktywnych form tlenu. Chociaż stan zwykle przejściowe i bezobjawowe, może być związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju niewydolności nerek, dializa, długotrwałej hospitalizacji, znaczną długoterminową chorobliwość i śmiertelność. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem rozwoju kontrast-nefropatii indukowanej obejmują te z cukrzyca (zwłaszcza nefropatii cukrzycowej), które istniały wcześniej niewydolnością nerek (kreatynina w surowicy >1,5 mg/dl i GFR <60 ml>70 lat), zastoinowa niewydolność serca, szpiczak mnogi, gipoalbuminemii, a także jednoczesne stosowanie leków nefrotoksicskih (np. aminoglikozydy; polypeptide, glikopeptyd, i polimyksyna antybiotyki; amfoterycyna b; aminosalicilatami; przeciwwirusowe/leki antyretrowirusowe, takich jak Acyklowir, adefowir, cydofowir, foscarneta, i Tenofowir; środki na przykład, aldesleukin, cisplatyny, klofarabina, ifosfamid (ifex®), streptozocin i wysokie dożylnie dawki metotreksatu; środki chelatujące, takie jak deferaziroks, deferoksamina, edetat disodu, wodorofosforan edetat i wapnia; leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna, Everolimus, takrolimus, sirolimus i takrolimus; dożylnie bisfosfoniany; dożylnego Pentamidyna; wysokie dawki i/lub przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych; azotan galu; li; penicylamina). Częstotliwość, jak poinformowano, wyniesie około 10% do 30% u pacjentów z czynnikami ryzyka, i jak wysoko jak 90% u chorych na cukrzycę z przewlekłą chorobą nerek. Dot. Dot zastosowanie środków kontrastowych również związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju nefropatii stosunkowo dożylne.
Sterowanie: alternatywne metody wizualizacji, które nie wymagają kontrast musi być zbadana u pacjentów, którzy mają zwiększone ryzyko kontrast-nefropatii indukowanej. W przeciwnym razie, eksperci zalecają, aby przerwać inne leki nefrotoksicnami 1 do 2 dni przed podaniem środka kontrastowego, w zależności od klinicznej celowości tego. Najniższa dawka skuteczna (100 ml lub mniej) z niejonowy, najmniej-osmolar (np. iohexol, iomeprol, iopamidol, iopental, yopromid, ioversol) lub ISO-osmolar (np. jodiksanol, iotrolan) środków kontrastowych w miarę możliwości należy korzystać, ponieważ ryzyko nefrotoksyczność może być zwiększona podczas zwiększania dawki kontrastu, osmolarność, i jonowość. Niektóre badania wykazały mniejsze ryzyko dla ISO-osmolar kontrastuje w porównaniu z niskie-osmolar kontrastów, choć dane są ograniczone. Poziom kreatyniny w surowicy krwi należy mierzyć przed kontrast (jeśli nie natychmiast) i trwa w ciągu 24 do 48 godzin po. Ponadto, u pacjentów należy przeprowadzić odpowiednie odwodnienie za pomocą dożylnie roztwór soli fizjologicznej lub wodorowęglanu sodu z 3 (ambulatoryjnych) do 6 (stacjonarne) godziny i trwa od 6 do 24 godzin po zabiegu. Jamy płyny też są przydatne, ale nie tak skutecznie, jak dożylne nawodnienie. N-acetylocysteina na dzień przed i dzień przed administracją, lub teofilina do 30 minut, zanim naprzeciwko administracji, również używane w wysokiego ryzyka i ciężkich pacjentów. Wskazane jest, nefrolog należy się skontaktować w celu optymalizacji działań profilaktycznych w celu zapobiegania kontrast-wywołane nefropatii u pacjentów z wysokim ryzykiem i kierowania na leczenie, jeśli jest spełniony warunek. Żadnych ponownych zabiegów z kontrastowych środków, w razie potrzeby, nie musi odbywać się co najmniej 48 do 72 godzin po poprzednim kontrast oddziaływania i funkcja nerek w pełni sprawna.
- Dubrovskaya Y, Prasad N, Lee Y, Esaian D, Figueroa DA, Tam VH "Risk factors for nephrotoxicity onset associated with polymyxin B therapy." J Antimicrob Chemother 70 (2015): 1903-7
- Bansal R, Kaplan AA, Aflieco F "Contrast-Induced Nephropathy. Available from: URL: http://emedicine.medscape.com/article/246751-overview." ([2016, Jan 18]):
- van den Berk G, Tonino S, de Fijter C, Smit W, Schultz MJ "Bench-to-bedside review: Preventative measures for contrast-induced nephropathy in critically ill patients." Crit Care 9 (2005): 361-70
- Bennett WM, Porter GA "Nephrotoxicity of common drugs used by urologists." Urol Clin North Am 17 (1990): 145-56
- Marcos LA, Camins BC, Ritchie DJ, Casabar E, Warren DK "Acute renal insufficiency during telavancin therapy in clinical practice." J Antimicrob Chemother 67 (2012): 723-6
- Bentley ML, Corwin HL, Dasta J "Drug-induced acute kidney injury in the critically ill adult: recognition and prevention strategies." Crit Care Med 38(6 Suppl) (2010): S169-74
- Kellum JA, Leblanc M, Venkataraman R "Acute renal failure." BMJ Clin Evid 9 (2008): 2001
Nazwa niezastrzeżona: vancomycin
Znak handlowy: First-Vancomycin 25, First-Vancomycin 50, Firvanq, FIRST-Vancomycin, Vancocin HCl Pulvules, Vancocin, First-Vancomycin 25, First-Vancomycin 50
Synonimy: nie
Nazwa niezastrzeżona: iopamidol
Znak handlowy: Isovue-200, Isovue-250, Isovue-300, Isovue-370, Isovue-M-200, Isovue-M-300, Isovue-128, Iopamidol-370
Synonimy: Isovue 300
W procesie weryfikacji kompatybilności i interakcji leków wykorzystywane są następujące katalogi: Drugs.com, Rxlist.com, Webmd.com, Medscape.com.